Mensen met dementie aan het woord in het Alzheimer cafe
In een goed gevuld cafe spraken twee gasten erover hoe zij het ervaren om een vorm van dementie te hebben.
Bij Gerard leek de diagnose uit de lucht te zijn komen vallen, dat ging zo snel! Zijn omgeving is nog niet op de hoogte. Er is wel een zorgtrajectbegeleider ingeschakelt, zij heeft ervoor gezorgd dat hij regelmatig naar de zorgboerderij gaat. Gerard vindt het heel fijn daar, alles mag en niets moet. Hij helpt met technische klusjes doen. Gerard gaat zijn rijbewijs niet meer verlengen. Hij heeft nog niet echt nagedacht over de toekomst, gewoon doorgaan met waar hij nu mee bezig is. In het begin was hij wat neerslachtig, nu hij van alles te doen heeft gaat het beter. Hij geeft een tip voor de naasten om mensen met dementie: maak het bekend in je omgeving, durf er gewoon vooruit te komen dan begrijpen de mensen je beter en het voorkomt praatjes achter je rug.
Rob heeft een ander verhaal: nadat hij en zijn zoon jarenlang voor zijn vrouw met Alzheimer hadden gezorgd kreeg hij zelf de diagnose. Zijn vrouw heeft al die tijd thuis gewoond wat wel zwaar was. Ze hadden geen goede klik met de zorgtrajectbegeleider. Inmiddels weten ze bij wie ze terecht kunnen met hun vragen en voor hulp maar doen zoveel mogelijk zelf. Rob rijdt nog steeds auto. Rob adviseert wel om zo snel mogelijk hulp te organiseren want anders blijf je met je problemen zitten.
De mannen van ‘Woarum-nie” verzorgden de muziek.
